“Düşmanın karşı çıktığı her şeyi desteklemeliyiz; düşmanın desteklediği her şeye karşı çıkmalıyız.”

Bu söz, düşmanın tavrını mutlak bir siyasi pusula olarak gören bir mücadele mantığını formüle eder. Düşman kavramı burada somut bir bireyden çok, siyasi bir hat ya da kamp anlamına gelir. Mao, bu cümleyle halkı, kendi çıkarını belirlemede bağımsız bir ölçüt geliştirmek yerine, karşı tarafın aldığı pozisyonu tersine çevirmeye davet eder. Bu, devrimci kutuplaşmanın en belirgin ifadelerinden biridir. Bu tür bir düşünce, birlik ve düşmanlık sınırlarını keskinleştirmek isteyen dönemlerde işlevseldir; çünkü her siyasi meselenin hızla bir saf tutma sorununa indirgenmesini sağlar. Ancak bu yaklaşım, toplumsal ve siyasal sorunların karmaşıklığını göz ardı eder ve eleştirel düşüncenin alanını daraltır. Günümüz okuru için bu söz, dost-düşman ayrımına dayalı siyasetin nasıl basit ama etkili bir slogan hâline gelebileceğini gösteren çarpıcı bir örnektir.

Bu söz, ilk kez 16 Eylül 1939 tarihinde Mao'nun Merkezi Haber Ajansı, Sao Tang Pao ve Hsin Min Pao muhabirleriyle yaptığı bir görüşmede ortaya çıkmış, daha sonra Seçme Eserler'in ikinci cildine girmiştir. 1960'larda yaygınlaşan 'Başkan Mao'dan Alıntılar' (Küçük Kırmızı Kitap) adlı derlemede ikinci bölümde yer alır. Çin-Japon Savaşı yıllarında ulusal birlik ve direniş tartışmaları sırasında söylenmiş olması, sözün saf belirleme amacını güçlendirir; düşmanın tutumunun tersine göre konum almak, o dönemde siyasi safları netleştirmenin bir yolu olarak görülmüştür.