Akıl Gel Berü Gel Berü

Şiir, insanın davranışlarını gözden geçirmesi ve doğru yoldan ayrılmaması üzerine kuruludur. “Dürlü maslahat” sözü, faydalı ve iyileştirici işleri düşündürür; iki ele bakma çağrısı da kişinin yaptıklarını değerlendirmesini sağlar. Ardından helâli harama katmamak ve eğri yola sapmamak öğütlenir. Burada öne çıkan imgeler eller ve doğru-eğri yol karşıtlığıdır.

Son kıtalarda konuşan kişi kendi günahlarını kabul eder, Tanrı’ya seslenerek düşkün kuluna yönelmesini diler. “Bende” sözcüğü kul anlamındadır; “Mevlâ” ise sözlükte efendi, sahip ve malik olarak tanımlanır. “Viren Mevlâ alur canı” dizesi, canın verilişini ve alınışını anımsatır. Şiir, başkalarına yönelmeden önce insanın kendini tanıması gerektiğini vurgular; ana düşüncesi dürüst, ölçülü ve öz eleştiriye açık yaşamaktır.