Vücudum Şehrine Girdim O Şehri Pür Safâ Gördüm

Şiirde konuşan kişi, kendi bedenini ve gönlünü bir şehir gibi düşünür. Bu şehre girince huzur ve ilahî nur gördüğünü söyler. “Velâyet ilmine erdim” dizesindeki velâyet, sözlükteki anlamıyla veliliktir. Ardından şeriat şartını bildiğini, tarikat yoluna geldiğini ve hakikat denizine daldığını anlatır; bu ifadeler, manevi arayışın farklı aşamalarını gösterir. Şeriat, şiirde Kur’an ayetlerine ve İslam Peygamberi’nin sözlerine dayanan İslam kanunu anlamıyla anılır.

Şair, gönül şehrindeki sevgiliyi ve yüzünü ışık, çizgi ve kutsal metin çağrışımlı imgelerle anlatır. “Yedi hat” ifadesindeki hat çizgi demektir; “istivâ” ise verilen tanıma göre eşit ve denk olmayı belirtir. Böylece yüzdeki çizgilerin denkliği bir imge olarak öne çıkar. Şiirin ana düşüncesi, insanın iç dünyasında ilahî nuru ve hakikati aramasıdır. Ancak hakikati kabul etmeyen kişiye ilişkin “katlin revâ” sözü sert ve dışlayıcı bir yargı taşır; şiirin bu ifadesi aktarılır, onaylanmaz.