Bana Kâfir Demiş Müftü Efendi

Şiirde konuşan kişi, müftü efendinin kendisine “kâfir” dediğini aktarır. Ardından, karşılık olarak müftüye “müselmân” dediğini varsaymasını ister. “Rûz-ı ceza” ifadesiyle işaret edilen hesap gününde, iki iddianın da yanlış çıkacağını söyler. Böylece dizeler, insanların birbirine kesin inanç hükümleri vermesini sorgulayan bir karşılık kurar.

Şiirin temel duygusu, suçlayıcı bir söze karşı duyulan öfkeyle birleşen ince alaydır. “İkimiz de çıkarız onda yalan” dizesi, iki tarafın da söylediğinin gerçek karşısında geçersiz kalabileceğini düşündürür. Buradaki nükte, müftünün yargısına aynı ölçüyle cevap verilmesindedir. Şiir, inanç hakkında hüküm vermenin ağırlığını hatırlatır; kimin haklı olduğunu kesin biçimde açıklamak yerine, sonucun hesap gününde ortaya çıkacağını söyler.