Be Erenler Be Gaziler

Şiir, “Be erenler be gaziler” seslenişiyle başlar ve Mürteza Ali’yi inanç dünyasının merkezinde, yüceltilen bir kişi olarak sunar. Yezid’e karşı “bâtın kılıncı” kullanması, verilen sözlük anlamıyla iç yüze ait bir kılıç imgesi kurar. Kırklarla bir üzüm yemesi, turnaya sesini vermesi ve Muhammed’in yüzüğüyle anılması, şiirde Ali’ye bağlanan manevi anlatımın öne çıkan imgeleridir.

Dizelerde Ali’nin Hak’ka niyaz etmesi, imamların yasını çekmesi ve ahiret için azık hazırlama çağrısı da yer alır. “Ahret” sözü ahiret anlamındadır; “âşık” ise bir kimseye ya da şeye aşırı sevgi ve bağlılık duyan kişidir. Şairin “Şah Hatâ’yem inkâr olma” deyişi, şiirin sonunda gelen Mürteza Ali’ye bağlılığını vurgular. Eserin ana duygusu, bu bağlılık ve yüceltmedir.