İçeriğe geç
2Wsözlük

Şiir

Ben Anı Bilmişem Kavl-i Hudâdır

Şah Hatayi

Paylaş:WhatsAppXFacebookTelegram
— 5 — Ben anı bilmişem kavl-i Hudâdır Anınçün okuram lâ’net Yezid’e Ol Yezid’e lâ’net etmek sezâdır Anınçün okuram lâ’net Yezid’e Âlem fahrı Muhammed Mustafa’dır Şâh-ı merdan Ali sırr-ı Hudâ’dır İmâmım çün Ali sırr-ı Rızâdır Anınçün okuram lâ’net Yezid’e Hüseyn-i Kerbelâ’dır dürr ü gevher İmam Zeynel’abâ’dır sırr-ı Hayder Muhammed Bâkır oldu pâk gevher Anınçün okuram lâ’net Yezid’e Ca’fer-i Sâdık’ın bir kemteriyem Kâzım’ı sevmeyenlerden berîyem Ali Mûsa-r Rızâ’nın Kanberiyem Anınçün okuram lâ’net Yezid’e Takıy mihmânım olupdur gönlümde Nakıy sultânım olupdur gönlümde Askerî canım olupdur gönlümde Anınçün okuram lâ’net Yezid’e Muhammed Mehdî benim kıblegâhım Dün ü gün olubdur hem secdegâhım Şah Hatâyî''yem Hudâ’dır penahım Anınçün okuram lâ’net Yezid’e

Şiir açıklaması

Şiirde konuşan “ben”, sözlükteki anlamıyla birinci tekil kişidir. Konuşan, Yezid’e lanet okumasını Tanrı sözü olarak bildiği bir inanca bağlar ve bu tutumunu her bölümde yinelenen “Anınçün okuram lâ’net Yezid’e” dizesiyle vurgular.

Şiirin temel duygusu, Hz. Muhammed’e, Ali’ye ve adı anılan imamlara duyulan bağlılıkla Yezid’e yöneltilen karşıtlıktır. Hüseyin, “dürr ü gevher” yani değerli cevher imgesiyle anılır. Zeynelabâ, Muhammed Bâkır, Cafer-i Sâdık, Kâzım, Ali Mûsa-r Rızâ, Takıy, Nakıy, Askerî ve Muhammed Mehdî de konuşanın gönlünde ve inanç dünyasında yer tutan isimler olarak sıralanır. Son bölümde Hatâyî, dayanağının Hudâ olduğunu söyler. Şiir, bu bağlılığı ve Yezid’e lanet etme gerekçesini nakaratla pekiştirir.

Açıklama, sözlükteki tanımlardan yararlanılarak yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.

Metindeki kelimelerin anlamları

gevher
cevher
ben
(kişi adılı): Teklik birinci kişiyi gösteren söz.

Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)