Şiir

Ben Bu Bâzrun Ne Bazerganı Ne Bezzaâzıyam

Ben bu bâzrun ne bazerganı ne bezzaâzıyam Kûy-ı ışkun onmadık bir rind-i şâhid-bâzıyam Bir megesce kadrüm olsa hân-ı vaslunda n’ola Ben de hâlümce muhabbet evcinin şeh-bâzıyam Câna kalmazam bu gün meydanda aslâ Hâk bilür Rîsmân-ı kâhkül-i dil-dârumun cân bâzıyam Sen nice erbâb-ı hüsn içinde müstesnâ isen Pâdişâhum ehl-i ışkun ben de bir mümtâzıyam İt gibi öldürmez isen ger rakîb-i kâfiri Dime hiç ey Hayretî âlemde ben de gaaziyem

Şiir açıklaması

Şiirde konuşan kişi, kendisini sevgiliye ve aşk yoluna bağlı biri olarak tanıtır. İlk dizelerdeki çarşı ve alışveriş çağrışımlı sözler, ardından gelen “rind” ve sevgili imgesiyle yan yana durur; konuşan, sıradan bir kişi olmadığını vurgular. “Muhabbet” sözünün verilen anlamı sohbet ve söyleşidir; şiirde bu kelime, aşk çevresine ilişkin bir söyleyiş içinde yer alır.

Şiirin öne çıkan imgeleri küçük bir canlı, bir sofra, şahin, sevgilinin kıvrımlı saçı ve meydandaki çatışmadır. Konuşan, sevgilinin güzellikte seçkin olduğunu söylerken kendisini de aşk ehli arasında üstün görür. Son bölümde rakiple mücadele, yiğitlik söylemiyle anlatılır; konuşan, rakibi öldürmeden kendisine “gazi” denmesini istemez. Böylece şiir, sevgiliye bağlılığı ve aşk uğruna mücadele iddiasını coşkulu, meydan okuyan bir sesle dile getirir.

Açıklama, sözlükteki tanımlardan yararlanılarak yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.

Metindeki kelimelerin anlamları

hâk: toprak.
ben: (kişi adılı): Teklik birinci kişiyi gösteren söz.
muhabbet: Söyleşi, sohbet.
içinde: süresince, zarfında

Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)