Bir Nefescük Söyleyeyüm

— 17 — Bir nefescük söyleyeyüm[1] Dinlemezsen neyleyeyüm[2] Aşk deryasun boylayayum[3] Ummana dalmağa geldüm Işk harmanından savruldum Hem elendüm hem yuğruldum Kazana girdüm kavruldum Meydana yenmeğe[4] geldüm Ben Hak’la oldum aşina[5] Kalmadı gönlümde nesne Pervaneyem ateşüne Şem’ine yanmağa geldüm Şah Hatâyî dir özümde Hiç hilâf yoktur sözümde Eksiklük kendü özümde Dârına durmağa geldüm