Eğildim Secde Kıldım Hânedâne

Şiirde anlatıcı, hânedana yönelip secde ettiğini ve şerbetinden kana kana içtiğini söyler. Bu imgeler, bağlılık ve manevi doyum duygusunu öne çıkarır. Kendini “gedâ” diye niteler; karşılaştığı “dükân” ve “gevher” imgeleri ise değerli olanı tanıma fikrini taşır. “Sarraf olan bilür gevher bahâsın” dizesi, cevherin değerini ancak onu tanıyanın bileceğini anlatır; pîr ile civanın da bundan yararlanabildiği belirtilir.

Şiir, ululuğa ulaşmanın hizmet ve basamak basamak ilerleme gerektirdiğini söyler; “Ayak bir bir basarlar nerdübâne” dizesindeki merdiven imgesi bunu açıklar. Ardından Sultan Haydar oğlu ve gaziler anılır. Düldül ve Zülfikar, Ali’yle ilişkilendirilen imgeler olarak övgüyü güçlendirir. Çok sayıda kisveden baş gösterme sözü, görünüşlerin çeşitliliğini ve insanların kuşkuya düşmesini anlatır. Son dizede Hatâyî, Şah’ın medhini dervişane, yani dervişçe okuduğunu bildirir. Ana düşünce, hizmetle yüceliğe yönelmek ve bağlı olunan şahı övmektir.