Elâ Gözlü Pirim Geldi

Şiir, “elâ gözlü pir” diye seslenilen kişiye ve onun yoluna çağrı etrafında kurulur. “Duyan gelsin” ve “bilen gelsin” sözleri, çağrının hem işitenlere hem de yolun anlamını kavrayanlara yöneldiğini gösterir. “Dört kapıyı kırk makamı” ifadesi, izlenen yolun aşamalarını vurgular; şiir bunları tek tek açıklamaz.

Konuşan kişi pirini hak bildiğini, onun yoluna kurban olmaya hazır olduğunu söyler. “Dün doğdum bugün ölürem” dizesi, bağlılığı ve kendini adama düşüncesini güçlü bir anlatımla dile getirir. Buradaki “ben”, sözlükteki tanımıyla teklik birinci kişiyi gösterir. “Hudey” nakaratı şiire ritim ve sesleniş havası katar.

Son bölümde Hatayi sırrını meydana koyduğunu, serini ortaya bıraktığını söyler. “Nesimi gibi” sözüyle birlikte anılan deriyi yüzme imgesi, yol uğruna göze alınan ağır bedeli düşündürür. Şiirin ana duygusu pirine bağlılık ve manevi yola adanmadır; meydan da bu çağrının duyulduğu ortak alan olarak öne çıkar.