Gevher-i Zât-i Kadîm-i Kibriyâ’sın Yâ Ali

Şiirde konuşan, Ali’ye seslenerek onu peygamberlerin ve erenlerin öncüsü, yüce ve gizli anlamların taşıyıcısı olarak över. “Gevher” sözlükte “cevher”, “zât” ise “kişi, şahıs” anlamındadır; “gevher-i zât” sözü, şiirin övgü dili içinde Ali’nin değerini vurgular. “Kimse bilmez ma’ni-i zât u sıfâtındır senin” dizesinde onun özünün ve niteliklerinin tam olarak kavranamayacağı söylenir.

Şiirde Ali; Resûl, Hayrünnisâ ve Mustafa’yla anılır, Zülfikar’ı ve mi‘raçla ilgili imgelerle yüceltilir. “Taç” iktidar veya güç sembolü olan başlıktır; burada taç ve sancak, Ali’ye atfedilen yüceliği anlatan övgü imgeleridir. Son bölümde Hatâyî, din ve imanını Ali’ye bağladığını belirtir. Eserin ana duygusu bağlılık ve hayranlıktır; şiir, Ali’yi kutsal ve manevi bir önder olarak gören inançlı söyleyişi dile getirir.