İçeriğe geç
2Wsözlük

Şiir

Hatâ Ettim Hudâ İçün Bağışla

Şah Hatayi

Paylaş:WhatsAppXFacebookTelegram
— 118- Mefâîlün mefâîlün faûlün — Hatâ ettim Hudâ içün bağışla Muhammed Mustafâ içün bağışla Safî nesli Cüneyd ü Hayder oğlu Aliy-yel-Murtezâ içün bağışla Hasen aşkı ile meydâna girdim Hüseyn-i Kerbelâ içün bağışla İmam Zeyn-el-Abâ Bâkır ü Ca’fer Îmam Kâzım Rızâ içün bağışla Severem Şah Tâki vü hem Nakî’yi Hasen Asker livâ içün bağışla îmam Mehdi eşiğinde kul olan Ol eşikte velâ[1] içün bağışla İmamlar nûr olubdur ey Hatâyi Ki ol nûr-i Hudâ içün bağışla[2]

Şiir açıklaması

Şiirde konuşan kişi, yaptığı hatalar için Allah’tan bağışlanma ister. Her bölümde “... içün bağışla” diyerek dileğini yineler; bu tekrar şiire bir yakarış havası verir ve affedilme isteğini öne çıkarır. Ana duygu, pişmanlıkla birlikte inanç ve bağlılıktır.

Konuşan kişi dileğini Muhammed Mustafa’yı ve peş peşe andığı imamları anarak dile getirir. Hasan ve Hüseyin sevgisiyle meydana girdiğini söyler; son bölümde imamları “nûr-i Hudâ” diye niteler. Bu ifade, onları Allah’ın nuru ile ilişkilendiren bir söyleyiştir. Dizelerin genelinde, anılan kişilere duyulan sevginin bağışlanma dileğine eşlik ettiği görülür. Şiir, hatayı kabul edip bağışlanma isteme düşüncesini aktarır.

Açıklama, sözlükteki tanımlardan yararlanılarak yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.

Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)