İçeriğe geç
2Wsözlük

Şiir

Menem ki Cân ü Dilden Hayderî’yem

Şah Hatayi

Paylaş:WhatsAppXFacebookTelegram
— 27 — Menem ki cân ü dilden Hayderî’yem Habîb-i Zülcelâl’in çâkeriyem Gulâm-ı[1] hânedân-ı Ahmed’em[2] ben Ali’nin Kanberi’nin Kanberi’yem Hasen Hulk-ı Rızâ’dır nûr-ı çeşmim[3] Hüseyn-i Kerbelânın[4] kemteriyem Muhibbim âşıkım[5] Zeynel’ibâd’a Muhammed Bâkır’ın hâk-i deriyem Münezzeh meşrebim men yâr-ı sâdık[6] Mevâlî mezhebem hak Ca’ferî’yem İmam Kâzım Ali Mûsâ Rızâ’nıın Muhibbiyem adûsundan berîyem Takıy tâcım Nakıy’dir nûr-i aynım Fedâ-yi hâk-i pây-i Askerîyem Muhammed Mehdi-i sâhib zamânın Mutî’em emrine ferman berîyem Havâric Hânedân’ın düşmenidir Zarûretten der ol men Hayderî’yem Tevellâ kılmışam Âl-i abâ’ya Havâric gözlerinin hanceriyem[7] Hüseynî’yem Yezîd’e lâ’netim var Ezelden men düçar-ı Hayberî’yem Hatâyî'yem bugün meydân içinde Hakikat ehlinin serdefteriyem

Şiir açıklaması

Şiirde konuşan kişi kendisini Hayderî olarak tanıtır; Ali’ye ve onunla ilişkilendirdiği aileye bağlılığını dile getirir. Hasan, Hüseyin ve ardışık imamları anarak onlara muhabbetini ve sadakatini belirtir. Havâric’e ve Yezid’e yönelik karşıtlık da şiirin inanç dünyasındaki belirgin çizgiler arasındadır. Metin, konuşanın kimliğini ve bağlılığını tekrarlarla güçlü biçimde öne çıkarır.

“Gözümün nuru”, “ayağının toprağı uğruna kendimi veririm” ve “gözlerinin hançeri” gibi imgeler, sevgi ve bağlılığı yoğunlaştırır; taç ve meydan sözleri de bu kimlik beyanına kararlı bir söyleyiş katar. Buradaki “fedâ”, bir amaç uğrunda değerinden veya varlığından vazgeçmeyi; “hâk” ise toprağı anlatır. Son dizedeki “hakikat ehli” sözü, şiirin inanç dilinde önemlidir; sözlükte hakikat, Alevîlikte dört kapı kırk makam inancının dördüncü kapısı olarak tanımlanır.

Açıklama, sözlükteki tanımlardan yararlanılarak yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.

Metindeki kelimelerin anlamları

feda
bir amaç uğrunda değer veya varlıktan vazgeçme, uğruna verme
hâk
toprak.
hakikat
Alevîlik'te dört kapı kırk makam inancındaki kapılardan dördüncüsü
men
yasaklama, izin vermeme
yâr
sevgili
ben
(kişi adılı): Teklik birinci kişiyi gösteren söz.
içinde
süresince, zarfında

Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)