Muhammed Ali’yi Candan Sevenler

Şiir, Muhammed Ali’yi candan sevenlerin inanç yolunda yorulmayacağı ve bu yoldan ayrılmayacağı düşüncesini işler. Hasan ve Hüseyin’den başlayarak Zeynel, Bâkır, Cafer, Musa, Rıza ve diğer imamlar anılır. “Bir dolu içmek” ve “kaynayıp coşmak” imgeleri, bu bağlılığın canlılığını ve coşkusunu anlatır. “Sıdk ile” sözü doğrulukla anlamındadır; canını başını feda etmek ise bir amaç uğrunda değerinden vazgeçmeyi dile getirir.

Şiirde, Rıza’ya zehir verenlerin şefaat bulamayacağı söylenir; şefaat, af için aracılık veya yardım etme anlamındadır. Defterin okunması hesap verme düşüncesini, “açılan gülümüz solmaz” dizesi ise umudun sürmesini çağrıştırır. Hatâyî, okuyucuyu ulu bir topluluğa katılmaya çağırır ve Mehdî’nin gelişiyle ilgili coşkuyu dile getirir. Sık tekrarlanan “inşallah”, bütün bu dileklerin gerçekleşmesi umudunu ifade eder.