Sırr-ı Aşkından Şehâ Her Kim ki Âgâh Olmadı

Şiir, aşkın sırrına eremeyen kişinin manevi kabulden uzak kalacağını söyler. Kişinin kendini tanımasının Hak’kı tanımakla ilişkisi kurulur; kendini bilmeyen, yolunu şaşırmış sayılır. Paslı ve arı olmayan ayna imgesi, insanın iç dünyasının duruluğuna dikkat çeker. Şair, iyi ya da kötü yapılanların sonunda kişinin karşısına çıkacağını da hatırlatır.

Dünya zevkinin geçiciliği, sonrasında gelebilecek üzüntü ve kınanma düşüncesiyle anlatılır. “Melâmet” kınama demektir; şair, sevinçli günlerde sevgili olduğunu söyleyenlerin kınama gününde yanında bulunmayabileceğini belirtir. Son bölümde “bende” sözü kul anlamıyla kullanılır ve Hak’a bağlılık vurgulanır. Dergâh, dervişlerin toplandığı ve ayin yaptığı yer olarak anılır; şiirde kabul görme düşüncesiyle birlikte geçer.