“İngiltere'de toprak solucanları birçok farklı ortamda bolca bulunur. Toprağın yoksul, otların kısa ve seyrek olduğu çayır ve kireçli tepelerde dışkı yığınları olağanüstü sayılarda görülebilir; öyle ki neredeyse bütün yüzeyi kaplarlar.”

Darwin bu sözde, solucanların belirli koşullarda ne kadar yaygın ve etkili olduğunu gözlemlerine dayanarak anlatır. Dışkı yığınları olarak da bilinen castings, solucanların toprağı yutup yüzeye bıraktıkları malzemeden oluşur. Kısa ve seyrek otlu, yoksul topraklarda bu yığınların yüzeyi neredeyse tamamen kaplaması, solucanların toprağı işleme faaliyetinin görünür bir kanıtıdır.

Bu gözlem, solucanların toprak oluşumu ve verimli tarım arazilerinin hazırlanmasındaki rolünü gösterme amacının bir parçasıdır. Darwin'in dikkati, yalnızca büyük ve gösterişli türlere değil, toprağın altında sessizce çalışan canlılara da yönelir. Ona göre doğanın işleyişini anlamak için küçük ama sürekli olan etkileri hesaba katmak gerekir.

Bugün bu pasaj, toprak sağlığı ve biyoçeşitlilik tartışmalarında hâlâ güncelliğini koruyan bir gözlemi yansıtır. Solucanların tarım ve ekosistem açısından önemini erken bir tarihte ortaya koyan öncü bir yaklaşımdır.

Bu pasaj, Darwin'in 1881 tarihli The Formation of Vegetable Mould through the Action of Worms adlı kitabının birinci bölümünden alınmıştır. Darwin, kitapta solucanların yaşam alanlarını, alışkanlıklarını ve toprağı işleme biçimlerini ayrıntılı olarak inceler. İngiltere'deki farklı arazilerde yaptığı gözlemleri aktararak solucanların çevresel rollerini belgelemeyi amaçlar.