“Solucanların yuvalarını kazarken yuttuklarından bağımsız olarak birçok küçük taşı da yuttukları kesin olduğuna göre, bu taşların –tıpkı değirmen taşları gibi– besinlerini öğütmeye yaradığı düşünülebilir.”

Darwin bu pasajda solucanların sindirim sistemindeki küçük taşların işlevi üzerine bir hipotez öne sürer. Solucanların yalnızca yuva kazarken yanlışlıkla değil, bilinçli biçimde küçük taş parçacıkları yuttuğunu belirler. Bu taşların, tıpkı değirmen taşları gibi, mide içinde besinleri mekanik olarak öğütmeye yardımcı olduğunu öne sürer. Bu, kuşların taşlıklarında bulunan ve besin öğütme işlevi gören taşlara benzer bir mekanizmadır.

Bu çıkarım, Darwin'in karşılaştırmalı biyolojiye olan yatkınlığını gösterir. Farklı hayvan gruplarındaki benzer yapıları karşılaştırarak işlevsel açıklamalar geliştirir. Solucanları incelerken bile kuşlar gibi başka canlılarla kurduğu analojiler, onun geniş doğa tarihi bilgisine dayanır.

Darwin burada kesin bir iddiada bulunmak yerine "düşünülebilir" ifadesiyle olasılıklı bir açıklama sunar. Bu, bilimsel yöntemde hipotez kurmanın ve kanıtın gücüne göre ifadeyi nitelendirmenin iyi bir örneğidir. Günümüzde de birçok toprak omurgasızının sindiriminde mineral parçacıkların öğütmeye yardımcı olduğu bilinir; Darwin'in bu sezgisi temelde doğrulanmıştır.

Aynı eserin birinci bölümünden, solucanların sindirim süreçleri ve beslenme alışkanlıklarının incelendiği kısımdan alınmıştır. Darwin bu bölümde solucanların yedikleri maddeleri ve sindirimlerindeki mekanik süreçleri ayrıntılı biçimde ele alır.