“Bay F.'nin hatırasını saygıdeğer bir adam ve son derece müşfik bir koca olarak yüceltirim; yalnızca Kuşkonmaz'ın adını anmak yeterdi ve ortaya çıkıverirdi ya da içilecek herhangi bir zarif şeyi ima ederdiniz ve bir pintlik şişesinde sihir gibi gelirdi; vect değildi ama teselliydi.”

Bu sözde Dickens, ölmüş bir koca hakkında konuşan dul bir kadının ağzından, evliliğe dair hüzünlü ve mizahi bir anıyı aktarır. Kadın, eşinin iyiliğini büyük ideallerle ya da coşkulu aşk sözleriyle değil, gündelik küçük konforlarla anar: Kuşkonmazın istenince gelmesi, içecek bir şeyin anında bulunması. Bu, evliliğin görkemli bir tutkudan çok, karşılıklı küçük incelikler ve özen üzerine kurulu yanını vurgular.

"Vect"/"ecstasy" (kendinden geçme) ile "teselli" arasındaki karşıtlık pasajın ana fikridir. Kadın, yaşadığı şeyin romantik bir coşku olmadığını açıkça kabul eder; ama bunun değerini düşürmez. Tam tersine, sıradan bir ilgi ve rahatlığın da bir tür sevgi ve bağlılık anlamına geldiğini anlatır.

Bugün de bu söz, büyük aşk anlatılarının dışında kalan, sessiz ve alçakgönüllü evlilik hatıralarının değerini hatırlatır.

Bu pasaj, Dickens'ın Little Dorrit romanının birinci kitabının 24. bölümünde, romanın yan karakterlerinden Bayan F.'nin ağzından aktarılır. Dickens, roman boyunca farklı evlilik biçimlerini ve özellikle kadınların evlilik içindeki deneyimlerini çizer. Bu alıntıda da sevgiyi büyük sözlerle değil, gündelik hayatın ayrıntılarıyla anlatan küçük bir portre sunar.