“Yurt sevgisi, ev sevgisinden doğar.”

Dickens bu sözüyle vatanseverliğin kökenini en yakın ve en somut sevgide, kişinin kendi evine ve yuvasına duyduğu bağlılıkta arar. Ona göre soyut bir 'ülke' fikrine duyulan sadakat, önce küçük ölçekte, insanın gündelik hayatını geçirdiği, ailesiyle birlikte yaşadığı, kendini güvende hissettiği evde filizlenir. Ev, insanın ilk aidiyet duygusunu kazandığı yerdir; bu aidiyet genişledikçe mahalleye, kente ve nihayet ülkeye uzanır.

Söz, Dickens'ın sıkça işlediği 'yuva' temasıyla da uyumludur. Romanlarında mutsuz çocukların, kötü koşullarda yaşayan insanların hikâyelerini anlatırken evin ve aile sıcaklığının insan karakterini nasıl biçimlendirdiğini vurgular. Bu bakış açısıyla yurt sevgisi, resmî bir söylem ya da zorunlu bir gösteri değil, doğal ve duygusal bir büyümenin sonucudur.

Bugün de söz, insanın en yakın çevresine sahip çıkmadan daha geniş toplumsal ya da ulusal değerlere içtenlikle bağlanamayacağını hatırlatır. Gerçek aidiyet, uzak ideallerden çok, ayak bastığımız yerde başlar.

Söz, Charles Dickens'ın 1840-1841 yıllarında haftalık olarak yayımladığı ve 1841'de kitap hâline getirilen The Old Curiosity Shop adlı romanının 38. bölümünde bir anlatı cümlesi olarak geçer. Roman, küçük Nell ve büyükbabasının Londra'dan uzaklaşarak İngiltere taşrasında yaşadıkları yolculuğu anlatır; ev, yurt ve aidiyet gibi temalar bu yolculuk boyunca sıkça işlenir.