“Bu o kadar basit değil. Bilgi de gereklidir. Sezgileri güçlü bir çocuk, biraz bilgi olmadan hiçbir şey başaramazdı. Yine de herkesin hayatında, yalnızca sezginin ileriye doğru sıçramayı sağlayabileceği bir nokta gelecektir; üstelik bunun tam olarak nasıl olduğunu asla bilemeden. İnsan nedenini asla bilemez, ama sezgiyi bir olgu olarak kabul etmek zorundadır.”

Einstein bu sözde bilgi ile sezgi arasındaki ilişkiyi bir karşıtlık değil, bir tamamlayıcılık olarak ele alıyor. Ona göre bilgi, özellikle çocukluk ve öğrenme döneminde vazgeçilmez bir temeldir; sezgileri ne kadar güçlü olursa olsun, bir çocuk bu temel olmadan ortaya somut bir şey koyamaz. Bilgi, düşüncenin zeminini oluşturan yapı taşıdır.

Ancak Einstein esas vurguyu, hayatın ilerleyen bir noktasında bilginin tek başına yetmediği fikrine yapıyor. Ona göre gerçek yaratıcı sıçramalar, mevcut bilgilerin ötesine geçmeyi gerektirir ve bu geçiş ancak sezgiyle mümkündür. İnsan, bu sıçramanın neden ve nasıl gerçekleştiğini tam olarak açıklayamaz; sezgi, rasyonel analizin sınırlarını aşan bir kavrayış biçimidir. Bu yüzden sezgiyi açıklamaya çalışmak yerine onu bir olgu olarak kabullenmek gerekir.

Bu yaklaşım, Einstein'ın bilimsel yaratıcılık hakkındaki düşünceleriyle de uyumludur. Fizikteki büyük kavramsal dönüşümlerin yalnızca mantıksal çıkarımlarla değil, aynı zamanda sezgisel sıçramalarla mümkün olduğunu düşünüyordu. Söz, bugün okura bilginin önemini yadsımadan, yaratıcı düşüncenin ve ileriye doğru hamlelerin çoğu zaman akıl yürütmenin ötesinde bir kaynaktan beslendiğini hatırlatıyor.

Söz, Einstein'ın şair ve yazar arkadaşlarıyla yaptığı sohbetleri derleyen 'Einstein and the Poet' adlı kitapta yer alır. Kitaptaki konuşmalarda Einstein, bilimsel düşünce, yaratıcılık ve insan zihninin çalışma biçimleri üzerine kişisel görüşlerini paylaşır. Bu söz de bilgi ile sezgi arasındaki dengeye dair yaptığı bir yorumdur.