“Eğitim, okulda öğrenilen her şey unutulduktan sonra geriye kalan şeydir.”

Bu söz, eğitimin bilgi biriktirmekten çok daha fazlası olduğunu vurgular. Okulda ezberlenen formüller, tarihler ve kurallar zamanla unutulabilir; ama eğitimin asıl amacı, düşünme biçimini, soru sorma yeteneğini, merakı ve karakteri geliştirmektir. Geriye kalan, kişinin olaylara yaklaşım tarzı, öğrenme isteği ve zihinsel disiplinidir.

Söz, eğitimin kalıcı etkisinin bilgiden çok zihinsel alışkanlıklarda yattığını anlatır. Okulda edinilen ayrıntılar unutulsa bile, eleştirel düşünme, problem çözme ve öğrenmeyi sürdürme becerisi kalır. Bu yönüyle eğitim, bir yaşam boyu süren tutumdur.

Bu sözün Einstein'a aidiyeti kesin değildir; benzer ifadeler başka düşünürlere de atfedilmiştir. Yine de yaygın biçimiyle, öğrenmenin özünü yakalayan bir özdeyiş olarak kullanılır. Bugünün okuruna, sınav ve not odaklı eğitim anlayışına karşı, eğitimin asıl değerinin insanın zihinsel ve ahlaki gelişiminde olduğunu hatırlatır.

Benzer biçimde Werner Heisenberg ve Edward Wood, Halifax Kontu'na da atfedilmiştir. Ayrıca Otto Vossler'in 1954 tarihli Historische Zeitschrift'teki bir yazısında da geçmektedir; Einstein'a aidiyeti kesin olarak doğrulanmamıştır.