“Bir teori, öncüllerinin basitliği ne kadar büyükse, birbirine bağladığı şeyler ne kadar çeşitliyse ve uygulama alanı ne kadar genişse o kadar etkileyicidir.”

Einstein bu sözde, bilimsel bir teorinin değerlendirilmesinde kullandığı estetik ve epistemolojik ölçütleri özetliyor. Ona göre iyi bir teori, üç temel özellik taşımalıdır: basit öncüller, geniş kapsayıcılık ve geniş uygulanabilirlik. Basitlik, kuramın temel varsayımlarının az ve yalın olması anlamına gelir. Çeşitlilik, kuramın birbirinden çok farklı görünen olguları tek bir çatı altında birleştirebilmesini ifade eder. Uygulama alanı ise kuramın ne kadar geniş bir olgu yelpazesini açıklayabildiğini gösterir.

Bu ölçütler, Einstein'ın bilimsel çalışmalarında kendini açıkça gösterir. Özel görelilik kuramı, uzay ve zamanın mutlak olmadığını iki basit postüladan hareketle göstermiş; genel görelilik ise kütleçekimini geometrik bir çerçevede yeniden yorumlayarak gezegen yörüngelerinden ışığın bükülmesine kadar çok farklı olguları açıklamıştır. Einstein için bilimde zarafet, yalnızca güzellik değil aynı zamanda doğruluğa götüren bir işarettir.

Bu söz, Einstein'ın 1949'da yayımlanan "Otobiyografik Notlar" başlıklı yazısından alınmıştır. Metinde Einstein, kendi bilimsel gelişimini ve fizikte kuram oluşturmanın ilkelerini değerlendirirken bu genel ölçütü dile getirmiştir.