“Ne yazılı ne de sözlü olarak kelimeler ve dil, düşünme sürecimde herhangi bir rol oynuyor gibi görünüyor.”

Einstein bu sözüyle düşünme biçiminin sözel olmadığını, daha çok imgeler, sezgiler ve kavramsal örüntüler üzerinden işlediğini anlatır. Ona göre dil, düşüncenin kendisi değil, düşüncenin sonradan ifade edilmesinin bir aracıdır. Yaratıcı bilimsel düşünme sürecinde önce zihinsel bir görü ya da yapısal bir sezgi belirir, ardından bunu başkalarına aktarabilmek için kelimeler devreye girer.

Bu bakış açısı, bilimsel keşfin sözel akıl yürütmeden çok görsel ve kavramsal deneylere dayandığını gösterir. Einstein'ın özel görelilik kuramını geliştirirken zihninde ışık huzmeleri, trenler ve saatlerle kurduğu düşünce deneyleri bunun bilinen örneklerindendir. Dil, bu deneyimleri rafine etmek ve iletmek için kullanılır; yoksa düşüncenin kaynağı değildir.

Bugün yaratıcılık ve öğrenme tartışmalarında bu söz, zihinsel süreçlerimizin sandığımızdan daha çok sözsüz katmanlarda çalıştığını hatırlatır. Sezgi, imgelem ve bedensel deneyim, düşüncenin dil kadar önemli bileşenleridir.

Bu ifade, Keith Devlin'in matematiksel düşüncenin gelişimini ele aldığı "Das Mathe-Gen" kitabında Einstein'a atıfla aktarılmıştır.