“Öğrenim ve genel olarak hakikat ile güzelliğin peşinde koşmak, yaşam boyu çocuk kalmamıza izin verilen bir alandır.”

Einstein bu sözde bilimsel çalışmayı, öğrenmeyi ve hakikatle güzellik arayışını, insanın çocuksu merakını koruyabildiği özel bir alan olarak tanımlar. Çocukluk; sürekli soru sorma, şaşırma, dünyayı yeniden keşfetme ve öğrenirken oyun oynar gibi keyif alma haliyle ilişkilendirilir. Yetişkinlik ise çoğu zaman ciddiyet, sorumluluk ve alışkanlıklarla bu merakı köreltir. Oysa bilim ve güzellik arayışı, insana bu merakı ömür boyu meşru ve değerli biçimde sürdürme imkânı tanır. Bir bilim insanı, evrenin işleyişine dair sorular sorarken aslında çocukken sahip olduğu o ilk şaşkınlığı sürdürür.

Sözde "hakikat ve güzellik" birlikte anılır. Bu, Einstein'ın bilimsel arayışı yalnızca soğuk bir akıl yürütme olarak değil, aynı zamanda estetik bir hayranlık ve derin bir merak olarak gördüğünü gösterir. Evrenin yasalarında bir tür zarafet ve düzen sezmek, onun için araştırmanın en tatmin edici yönlerinden biriydi.

Bugün bu söz, eğitimin ve bilimsel merakın yalnızca gençlik yıllarına ait bir uğraş olmadığını hatırlatır. Gerçek öğrenme, yaşam boyu süren bir oyun, bir keşif ve bir hayranlık deneyimi olarak görülebilir. Bu anlamda bilim, insanı insan yapan en temel özelliklerden biri olan merakı koruyan bir sığınaktır.

Bu söz, Almanya'da 2005 yılında gerçekleştirilen Einstein Yılı kapsamında Federal Eğitim ve Araştırma Bakanlığı tarafından yapılan bir alıntıda Einstein'a atfedilmiştir. Einstein'ın öğrenme, araştırma ve hakikat arayışına dair genel düşüncelerini yansıtan bu ifade, onun bilimsel merakı yaşam boyu taze tutma idealini özetler.