“Yalnızca gazete okuyan ve, en fazla, çağdaş yazarların kitaplarını okuyan biri, bana gözlük takmayı reddeden ileri derecede miyop birine benzer. Kendi zamanının önyargılarına ve modalarına tamamen bağımlıdır, çünkü başka hiçbir şey görüp işitmez. Ve birinin başkalarının düşünme ve yaşantısına dayanmadan kendi başına düşündüğü şey de en iyi durumda bile oldukça yoksul ve tekdüzedir.”

Einstein bu sözünde, yalnızca güncel yayınlarla yetinen bir zihni, gözlük takmayı reddeden miyop birine benzetir. Ona göre sadece gazete ve çağdaş yazarları okumak, insanı kendi döneminin geçici önyargılarına ve moda fikirlerine mahkûm eder. Tarihsel derinliği ve farklı çağların birikimini görmeyen kişi, çevresindeki dar çerçevenin dışına çıkamaz.

İkinci bölümde Einstein, düşüncenin mutlaka başkalarının düşünme ve deneyimlerinden beslenmesi gerektiğini vurgular. Tamamen kendi başına, hiçbir birikime dayanmadan düşünen birinin üretebileceği fikirler ise ona göre kaçınılmaz olarak sığ ve tekdüze kalır. Yani ne geçmişin büyük zihinlerini görmezden gelen güncelcilik ne de başkalarının deneyimini dışlayan saf bireysellik yeterlidir.

Bu bakış, Einstein'ın bilim ve düşünceye yaklaşımını da yansıtır. O, hem bilimde hem felsefede geçmişin birikimiyle bugünün soruları arasında köprü kurmayı savunur. Söz, günümüzde bilgiye erişimin arttığı ama aynı zamanda dikkatin hızla tüketildiği bir çağda, derin ve tarihsel okumanın değerini hatırlatır.

1950'lerde yazılmış ya da kaydedilmiş olan bu söz, Einstein'ın eğitim ve entelektüel gelişim üzerine düşünceleriyle ilişkilidir. Yaşamının son dönemlerinde, özellikle genç kuşakların düşünsel alışkanlıklarına dair gözlemlerini dile getirdiği bilinir.