“Biriktirilen bir kuruş, kazanılan bir kuruştur.”

Bu özdeyiş, tutumluluğu ve tasarrufu yücelten klasik bir Franklin sözüdür. Mantığı basittir: Harcamaktan kaçınarak cebinde kalan para, çalışarak kazanılan parayla aynı ekonomik işlevi görür. Çünkü her iki durumda da net varlık aynı miktarda artar. Franklin bu sözle, paranın yalnızca kazanarak değil, aynı zamanda gereksiz harcamalardan kaçınarak da biriktirilebileceğini vurgular.

Bu düşünce, dönemin Amerikan kolonilerinde yükselen orta sınıfın ve tüccar zihniyetinin bir yansımasıdır. Franklin, özellikle küçük ama sürekli harcamaların zamanla büyük kayıplara yol açtığına dikkat çeker. Cömertlik ya da hayattan zevk almak reddedilmez; ancak hesapsız harcamanın uzun vadede insanı bağımlı kıldığı, tasarrufun ise bağımsızlık ve güvence sağladığı hatırlatılır.

Bugün bu söz, kişisel finans ve minimalist yaşam tartışmalarında hâlâ güçlü bir ilke olarak kullanılır. Kazancı artırmak kadar giderleri kontrol altına almanın da servet inşa etmedeki önemini özetler. Bu, aynı zamanda bir ahlak öğretisidir: İrade, yalnızca çok çalışmakta değil, harcama dürtüsünü dizginlemekte de gösterilir.

Bu söz, Benjamin Franklin'in 1758 tarihli 'Fakir Richard'ın Almanağı' baskısının önsözünde yer alır. Bu önsöz, 'Zenginliğe Giden Yol' başlığıyla da bilinir ve almanağın yıllar boyunca verdiği tutumluluk, çalışkanlık ve ihtiyat öğütlerini derli toplu bir metin halinde bir araya getirir.