“İyi söylemektense iyi yapmak yeğdir.”

Bu özdeyiş, söz ile eylem arasındaki kadim gerilimi en yalın biçimde ortaya koyar. Franklin burada sözlü vaatlerin, planların ya da güzel konuşmaların tek başına bir değer taşımadığını; asıl önemli olanın ortaya konan iş, yapılan eylem ve yaratılan sonuç olduğunu vurgular. Sözün gücünü küçümsemekten çok, tamamlanmamış sözlere karşı bir uyarı niteliği taşır; çünkü insanların zaafı, bir işi yapmadan önce onu anlatarak tatmin olmaktır.

Franklin'in yaşadığı dönem, Aydınlanma düşüncesinin ve pratik aklın yükseldiği bir çağdı. Bu söz de o dönemin ampirist ve pragmatist ruhunu yansıtır: Doğrulanabilir sonuçlar, retorikten üstündür. Bu ifade aynı zamanda karakterle de ilgilidir; güvenilirlik, verilen sözlerin tutulmasıyla inşa edilir.

Günümüzde de bu özdeyiş, projelerini sürekli anlatıp hiçbirini tamamlamayan insanlardan, kurumsal dünyada yapılan içi boş sunumlara kadar pek çok duruma uyarlanabilir. Bize, başkalarını etkilemenin en sağlam yolunun sözlerden değil, görünür ve somut sonuçlardan geçtiğini hatırlatır.

Benjamin Franklin bu özdeyişi, 1732'den itibaren 'Fakir Richard' (Poor Richard) takma adıyla çıkardığı ve dönemin Amerikan kolonilerinde büyük popülerlik kazanan yıllık almanağında yayımladı. 1737 tarihli baskıda yer alan bu söz, almanağın klasik üslubunu taşır: çalışmayı, tutumluluğu ve pratik aklı yücelten kısa, akılda kalıcı bir öğüt.