İçeriğe geç
2Wsözlük

Ünlü söz

“İnsanlar doğal olarak ve genellikle pohpohlanmayı severler: Gururumuzu okşayan ve türümüzü yaratılışın geri kalanının üzerine çıkarmaya meyilli olan her şey hoşumuza gider ve kolayca inanırız; oysa nahoş gerçekler en büyük öfkeyle reddedilir. "Ne! Kendimizi kırların hayvanlarıyla eşitliğe mi indirelim! Yaratılışın en aşağı parçasıyla mı! Bu katlanılmaz!" Ama (sağduyulu bir ifade kullanacak olursak) biz onları kuğu sansak da kazlarımız yine kazdır; ve hakikat her ne kadar bazen incitici ve tatsız olsa da yine hakikat olacaktır.”

— Benjamin Franklin (1706 – 1790)

KaynaklıSöz, künyesiyle birlikte Wikiquote'ta kayıtlı.
Paylaş:WhatsAppXFacebookTelegram

Söz kartını indir

İngilizce aslı

Mankind naturally and generally love to be flatter'd: Whatever sooths our Pride, and tends to exalt our Species above the rest of the Creation, we are pleas'd with and easily believe, when ungrateful Truths shall be with the utmost Indignation rejected. "What! bring ourselves down to an Equality with the Beasts of the Field! with the meanest part of the Creation! 'Tis insufferable!" But, (to use a Piece of common Sense) our Geese are but Geese tho' we may think 'em Swans; and Truth will be Truth tho' it sometimes prove mortifying and distasteful.

Ne anlatıyor?

Benjamin Franklin bu sözünde, insanın kendini pohpohlanmaya olan düşkünlüğü ile hakikati kabullenmekteki zorluğu arasındaki gerilimi ele alıyor. İnsanların kibirlerini okşayan, kendilerini yaratılışın en üstünü sayan düşüncelere kolayca inandığını; buna karşılık kendilerini "kırların hayvanlarıyla eşit" gösteren düşüncelere öfkeyle direndiğini anlatıyor.

Franklin'in kullandığı kaz-kuğu benzetmesi önemlidir: Biz istediğimiz kadar kendimizi kuğu zannedelim, gerçekte kaz isek kaz kalırız. Yani arzu ve gurur, gerçekliği değiştirmez. Hakikat bazen can sıkıcı, kibir kırıcı olsa da yine hakikattir. Bu yaklaşım, Franklin'in Aydınlanma düşüncesine olan bağlılığını yansıtır; aklın ve gözlemin, duygusal rahatlığın önüne konması gerektiğini savunur.

Bugünün okuru için söz, özellikle bilimsel bulgular karşısında duyulan tepkiler, toplumsal ayrıcalık tartışmaları ya da insanın doğadaki yeriyle ilgili sorular bağlamında hâlâ günceldir. Franklin, rahatsız edici hakikatlerle yüzleşmenin, insanın kendisini daha dürüst ve ayık bir gözle görmesinin bir erdem olduğunu hatırlatır.

Hangi bağlamda söylendi?

Bu pasaj, 1725 yılında Londra'da basılan "A Dissertation on Liberty and Necessity, Pleasure and Pain" adlı gençlik dönemi felsefi denemesinden alınmıştır. Franklin bu eserinde özgür irade, acı ve haz gibi konuları tartışırken, insanın kendini beğenmişliği ve hakikati kabul etmedeki direnci üzerine gözlemlerde bulunur. O yıllarda matbaacılık yapan Franklin, dönemin entelektüel tartışmalarına katılmakta ve deist düşüncelerle ilgilenmektedir.

Kaynak

Türkçe çeviri ve yorum 2W’nin özgün çalışmasıdır; yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır. Hata görürseniz bize bildirin.

Konular

İlgili sözler