“Doğanın siyah kardeşlerimize de diğer insan renklerininkine eşit yetenekler verdiğini ve bunların eksik görünmesinin yalnızca hem Afrika'da hem Amerika'da var oluşlarının aşağılanmış koşullarına bağlı olduğunu gösteren, sizin sunduğunuz gibi kanıtları görmeyi benden daha çok isteyen kimse yoktur. Şunu da doğrulukla ekleyebilirim ki, hem bedenlerinin hem zihinlerinin durumunu, mevcut var oluşlarının zayıflığı ile ihmal edilemeyecek diğer koşulların elverdiği ölçüde hızla, olması gerektiği düzeye çıkaracak iyi bir sistemin başlatıldığını görmeyi benden daha içtenlikle arzulayan kimse de yoktur.”

Jefferson bu mektupta, siyah insanların doğuştan yetenek bakımından diğer insanlarla eşit olduğuna dair kanıtları memnuniyetle karşıladığını ifade eder. Yetenek eksikliği gibi görünen durumun, onların Afrika ve Amerika'da maruz kaldığı kötü yaşam koşullarından kaynaklandığını kabul eder. Aynı zamanda, onların bedensel ve zihinsel durumlarını iyileştirecek bir sistemin başlatılmasını arzuladığını belirtir. Ancak sözün dikkatli okunması gerekir. Jefferson bir yandan eşit doğal yeteneklere açık bir kapı bırakırken, öte yandan 'mevcut var oluşlarının zayıflığı' ve 'ihmal edilemeyecek diğer koşullar' gibi ifadelerle dönemin ırkçı varsayımlarını tamamen reddetmeyen bir dil kullanır. Bu nedenle metin, Jefferson'ın kölelik ve ırk konusundaki tutumunun karmaşıklığını gösterir. Bugünden bakıldığında bu söz, hem dönemin sınırlarını hem de bir tartışma zemininin başlangıcını yansıtır.

Söz, Jefferson'ın özgür siyah bir astronom, matematikçi ve arazi ölçümcüsü olan Benjamin Banneker'e 30 Ağustos 1791 tarihli mektubundan alınmıştır. Banneker, Jefferson'a başkent Washington'un planlanmasıyla ilgili çalışmaları vesilesiyle ulaşmış ve siyah insanların entelektüel kapasitesini kanıtlayan kendi çalışmalarını göndererek kölelik karşıtı bir çağrıda bulunmuştu. Mektup daha sonra The Writings of Thomas Jefferson (1853) adlı derlemede yayımlanmıştır.