“Çocukları, irkilmeden bir miktar acıya katlanmaya nazikçe alıştırmak, zihinlerine sağlamlık kazandırmanın ve yaşamlarının ileriki dönemleri için cesaret ve kararlılığın temelini atmanın bir yoludur.”

Locke burada cesaretin doğuştan gelen bir özellik olmadığını, eğitim ve alışkanlık yoluyla kazanıldığını ifade eder. Çocukların küçük dozlarda acıyla tanıştırılması, onları sert bir disipline tabi tutmak anlamına gelmez; aksine, bu sürecin nazik ve ölçülü olması gerektiğini vurgular. Amaç, acıyı yok etmek ya da çocuğu duygusuzlaştırmak değil, acıya verilen abartılı tepkiyi törpüleyerek zihnin dayanıklılığını artırmaktır.

Sözün arkasındaki temel fikir, bugünün küçük zorluklarının gelecekteki büyük imtihanlar için bir hazırlık olduğudur. Locke'a göre zihin, tıpkı beden gibi, düzenli ve kontrollü alıştırmalarla güçlenir. Bir çocuk, küçük yaşta acı karşısında dizginlenemeyen bir korku geliştirirse bu korku büyüyerek yetişkinlikteki karar ve eylemlerini sınırlar. Bu nedenle erken yaşta kazanılan metanet, aynı zamanda ahlaki bir yatırımdır.

Bu söz, Locke'un Some Thoughts Concerning Education (1693) adlı eserinin 115. bölümünden alınmıştır. Aynı bölümde Locke, çocukların ağrı ve sızıya dayanma kapasitesinin nasıl geliştirilebileceğini ele almakta ve bu kapasiteyi erdemli bir yaşamın temel taşlarından biri olarak sunmaktadır. Eserin geneli, çocuk eğitiminde beden sağlığı, karakter gelişimi ve akıl eğitimi arasındaki bağın önemini vurgulayan pratik bir yaklaşım sergiler.