“Bu da yine bir para evliliği, başka bir şey değil. Ben böyle evlenmek istemem; karımı mutlu etmek isterim, onun aracılığıyla kendi mutluluğumu satın almak değil. Bu yüzden, karımı ve çocuklarımı geçindirebilecek duruma gelene kadar beklemek ve altın özgürlüğümün tadını çıkarmak istiyorum.”

Mozart bu sözlerinde evliliğe dair oldukça olgun ve ilkeli bir anlayış ortaya koyar. Ona göre evlilik, maddi çıkar ya da toplumsal statü kazanmak amacıyla yapılacak bir alışveriş değildir. Para için yapılan bir evlilik, iki insanın mutluluğunu birlikte inşa etmesinden çok, taraflardan birinin diğerini araç hâline getirmesine yol açar. Mozart ise tam tersini ister: Kendi mutluluğunu kadının serveti ya da konumu üzerinden değil, karşısındaki insanı mutlu ederek yaşamak ister.

Sözün ikinci bölümünde geçen "altın özgürlük" ifadesi, dönemindeki genç ve bağımsız sanatçı ruhunu yansıtır. Evliliği, ancak kendi ayakları üzerinde durabildiği ve bir aile geçindirebileceği koşullar oluştuğunda düşünmek ister. Burada dikkat çeken nokta, Mozart'ın yalnızca romantik bir sevgi hayalini değil, aynı zamanda aile kurmanın maddi ve ahlaki sorumluluğunu da ciddiye almasıdır. Özgürlükten kastı sorumsuzluk değil, bir aileyi onurlu biçimde geçindirebilecek bağımsızlığa kavuşma arzusudur.

Bugünden bakıldığında bu sözler, çıkar evliliklerine karşı bireysel sevgi ve karşılıklı mutluluk temelinde bir evlilik anlayışını savunması bakımından değerlidir. Aynı zamanda genç bir bestecinin, sanatçı olarak geleceğini belirsiz gördüğü bir dönemde bile duygusal hayatıyla maddi planları arasında bilinçli bir denge kurmaya çalıştığını göstermektedir.

Mozart, 7 Şubat 1778 tarihli bu mektubu Mannheim'dan babasına yazmıştır. Bu dönemde Mannheim'da müzik çevreleriyle ilişki kurmakta, konserler vermekte ve geleceğini güvence altına alacak çalışma olanakları aramaktadır. Mektupta babasının gündeme getirdiği evlilik konusuna karşılık olarak bu düşüncelerini dile getirir.