“Bilgisayarlar işe yaramaz. Yalnızca sana cevaplar verebilirler.”

Picasso'nun bu sözü, modern bilgisayar çağından önce söylenmiş olsa da yaratıcılığın özüne dair kalıcı bir gözlemi dile getirir. Bilgisayarların ve genel olarak makinelerin yalnızca kendilerine programlanmış veriler çerçevesinde cevap üretebildiğini, buna karşılık asıl yaratıcı eylemin soru sormakta, belirsizliklerle yüzleşmekte ve yeni problemler ortaya koymakta yattığını vurgular.

Burada cevaplardan çok soruların değeri öne çıkarılır. Sanat, bilim ve düşünce, hazır cevapları tekrarlamakla değil, yerleşik kabulleri sarsacak yeni sorular sormakla ilerler. Picasso, bir makinenin hızla veri işleyebilmesini etkileyici bulmakla birlikte, gerçek bir yenilik ya da keşif yaratamayacağını ima eder. Onun gözünde esas mesele, bir cihazın ne kadar çok cevap verebildiği değil, insanın kendine ne sormayı bildiğidir.

Günümüzün yapay zekâ tartışmaları düşünüldüğünde bu söz daha da anlamlı hale gelmiştir. İnsan yaratıcılığını farklı kılan şeyin sorgulama, sezgi ve anlam arayışı olduğu fikri, bugün de güncelliğini koruyor.