“Gün geçtikçe daha karamsar, daha asabi, başkalarının duygularını daha az umursayan biri hâline geldim. Karıma karşı ölçüsüz bir dil kullanmama izin verdim. Sonunda ona fiziksel şiddet bile uyguladım.”

Bu cümlelerde anlatıcı, alkolizmin getirdiği kişilik çöküşünü açık ve pişmanlıktan uzak bir dille itiraf eder. Duygusal ve ahlaki bozulmayı kademeli bir süreç olarak anlatır: önce sinirlilik, ardından sözel şiddet, son olarak da fiziksel şiddet. Poe, bu kademeli düşüşü göstermek için sade bir dil kullanır, bu da anlatıcının durumunu daha soğuk ve ürkütücü kılar.

Anlatıcının bu itirafı yaparken hiçbir gerekçe ya da suç ortağı aramaması dikkat çekicidir. Ne karısını ne de dış koşulları suçlar; yalnızca kendi değişimini anlatır. Bu, Poe'nun ahlaki çöküşü bireysel bir süreç olarak ele aldığı anlamına gelir. Kişi, kendi zayıflığının farkındadır ama bu farkındalık onu durdurmaz.

Bugün okura söylediği şey, bağımlılık ve şiddetin nasıl sessizce, adım adım bir insanı ele geçirebileceğidir. Poe, insan doğasındaki karanlık değişimi bir canavarın doğuşu gibi değil, gündelik ve neredeyse fark edilmeyen bir yozlaşma olarak çizer.

Bu sözler, 'Kara Kedi' öyküsünde anlatıcının alkol bağımlılığı yüzünden yaşadığı kişilik değişimini anlattığı bölümden alınmıştır. Anlatıcı, içki içmeye başladıktan sonra ruh hâlinin nasıl bozulduğunu, karısına ve evcil hayvanlarına karşı nasıl giderek zalimleştiğini aktarır. Bu değişim, öyküdeki şiddet sarmalının başlangıç noktasıdır.