“Sen benim için her şeydin, aşkım, Ruhumun özlediği şey için, Denizde yeşil bir ada, aşkım, Bir çeşme ve bir mabet, Hepsi peri meyveleri ve çiçekleriyle sarılı, Ve bütün çiçekler benimdi.”

Poe'nun "To One in Paradise" şiiri, kaybedilmiş bir sevgiliye duyulan özlemi ve yası dile getirir. Bu açılış dizelerinde sevgili, şairin ruhunun çektiği bütün hasretin karşılığı, cennete benzer bir sığınak olarak betimlenir. "Denizde yeşil bir ada" imgesi, çalkantılı ve tehlikeli bir dünyanın ortasında güvenli bir limanı; "çeşme" canlılık ve tazeliği; "mabet" ise kutsallığı simgeler. Bu üçlü, sevgilinin şair için hem duygusal hem tinsel bir merkez oluşturduğunu gösterir. Peri meyveleri ve çiçeklerle sarılı oluşu, bu sevgiyi masalsı ve dünyevi gerçekliğin ötesinde bir tecrübe olarak işaretler. Ancak şiirin ilerleyen bölümlerinde bu cennetin kaybedileceği sezilir; bu nedenle açılış dizeleri geriye dönük bir özlemin idealize edilmiş hatırası olarak da okunabilir. Poe'nun poetikasında aşk, çoğunlukla kayıpla anlam kazanır; sevgili, kaybedildikten sonra bir cennet, bir ilham ve bir hüzün kaynağına dönüşür. Bu dizeler, âşık olmanın coşkusuyla yasın eşiğinde duran bir anın resmidir.

1834 · "To One in Paradise", st. 1 (1834).