“Thomas, şuna güvenebilirsin ki neticede edebiyat mesleklerin en soylusudur. Hatta bir erkeğe yakışan neredeyse tek meslektir. Kendi adıma, beni bu yoldan saptıracak hiçbir şey yok.”

Poe'nun Frederick W. Thomas'a yazdığı bu mektupta edebiyatı diğer tüm uğraşların üstünde görmesi, onun sanatı bir hayat gayesi olarak benimsediğini ortaya koyar. "Mesleklerin en soylu"su ifadesi, edebiyatın yalnızca para kazanma aracı olmadığını, insan ruhuna ve düşüncesine yön veren ciddi bir uğraş olduğunu vurgular. Poe'nun yaşadığı dönemde Amerika'da ticaret ve pratik başarı yüceltilirken, onun edebiyatı bir erkek için neredeyse tek uygun meslek olarak tanımlaması, dönemin maddiyatçı değerlerine karşı bilinçli bir karşı duruş olarak okunabilir.

"Beni bu yoldan saptıracak hiçbir şey yok" cümlesi ise Poe'nun edebiyata olan bağlılığının kişisel ve tavizsiz niteliğini gösterir. Hayatı boyunca maddi sıkıntılar, eleştiriler ve kişisel trajediler yaşamasına rağmen yazmaktan vazgeçmemesi, bu kararlılığı doğrular niteliktedir. Poe için edebiyat, yalnızca bir kariyer tercihi değil, varoluşun anlamını aradığı asıl zemindir.

Bugün bu söz, sanatı ve düşünceyi merkeze alan bir yaşam anlayışının ifadesi olarak okunabilir. Poe, edebiyatı toplumsal saygınlık ya da kazanç için değil, insanın kendini en yüksek biçimde gerçekleştirebileceği alan olarak görür. Bu tavır, sanatsal üretimin içsel değerine inanan herkes için güçlü bir ilham kaynağıdır.

Bu söz, Poe'nun 14 Şubat 1849'da yazar ve gazeteci Frederick W. Thomas'a yazdığı mektuptan alınmıştır. Poe bu mektupta edebiyat kariyerine olan bağlılığını vurgulamış, yaşadığı tüm zorluklara rağmen yazmayı sürdüreceğini ifade etmiştir. Mektup, onun ölümünden yalnızca sekiz ay önce yazılmış olup hayatının son dönemindeki tutumunu yansıtır.