“Gördüğüm şeylerin yarısını bile yazmadım.”

Marco Polo bu sözüyle, gezilerinde tanık olduğu olağanüstü şeylerin ancak küçük bir bölümünü aktarabildiğini anlatır. Sözün ana fikri, yaşanmış deneyimin yazıya döküldüğünde kaçınılmaz olarak eksik kaldığıdır. 'Yarısını bile yazmadım' ifadesi, gördüklerinin çokluğunu ve sıra dışılığını vurgulayan bir abartıdır; anlatının sınırlarına, tanıklığın genişliğine dikkat çeker.

Bu söz aynı zamanda bir gezginin karşılaştığı farklı kültürlerin, coğrafyaların ve olayların, kelimelerle tam olarak aktarılamayacağına dair bir farkındalığı da yansıtır. Marco Polo'nun anlatısı, dönemin Avrupa okurları için Asya'nın büyük ölçüde bilinmeyen dünyasına açılan bir kapı olmuştur; ancak bu kapıdan görülen, gerçeğin yalnızca bir kesitidir.

Söz, günümüz okuruna, kişisel deneyim ile anlatı arasındaki uçurumu hatırlatır. Ne kadar zengin bir deneyim yaşarsak yaşayalım, bunu tam olarak aktarmak zordur; hikâye anlatıcılığı her zaman bir seçme ve indirgeme sürecini içerir.