“Ah, bir şeyler bilmek ne güzel şey!”

Bu söz, bilginin değerini yüzeyde öven ama bağlamı içinde gülünçleşen bir ifadedir. Mösyö Jourdain, felsefe öğretmeninden düzyazı ve nazım arasındaki farkı öğrendikten sonra bu sözü söyler. Burada bilgi, gerçek bir anlama çabasından çok, yeni öğrenilen her küçük ayrıntıya abartılı bir hayranlık duyan bir zihniyeti temsil eder. Jourdain için bilgi, dünyayı kavramanın değil, kibar ve seçkin görünmenin bir aracıdır.

Molière bu sahneyle, bilgiyi gösteriş ve toplumsal tırmanış aracı hâline getiren kişileri eleştirir. Söz bugün de eğitimin değeriyle ilgili ikili bir yorumu barındırır: Bir yandan bir şey öğrenmenin verdiği tatmini, diğer yandan yalnızca yüzeysel bilgiyle tatmin olan bilgiçlik taslama eğilimini çağrıştırır. Öğrenmenin asıl değeri, anlamaktan geçer; yoksa terimleri ezberleyip tekrarlamak tek başına bir kavrayış sağlamaz.

Bu söz, Molière'in 1670 tarihli Le Bourgeois Gentilhomme (Kibarlık Budalası) oyununda geçer. Mösyö Jourdain, felsefe öğretmeninden nazım ve düzyazı farkını öğrenip kırk yıldır düzyazı konuştuğunu keşfettikten sonra bilginin güzelliğine hayran kalır. Sahne, bilgiyi yalnızca statü için öğrenen cahil burjuvanın gülünçlüğünü vurgular.