“Açılış konuşmamda şu basit ilkeyi ortaya koydum: Bu ülkede hiç kimse açlık çekmeyecek. Bana öyle geliyor ki, aynı şekilde açıktır: İşçilerine geçimlik bir ücretten daha azını ödeyerek var olmaya çalışan hiçbir işletmenin bu ülkede devam etme hakkı yoktur. 'İşletme' derken, ticareti olduğu kadar sanayinin tamamını da kastediyorum; 'işçi' derken tüm işçileri, tulum giyenler kadar beyaz yakalıları da kastediyorum; 'geçimlik ücret' derken de asgari bir geçim düzeyinden fazlasını, insana yakışır bir yaşam sürdürebilecek ücreti kastediyorum.”

“Halkımızın yaşam gücünün; nakit para, market sepetleri ya da kamu parklarında çim biçme, yaprak tırmıklama veya kâğıt toplama gibi haftada birkaç saatlik işler verilmesi yoluyla daha fazla tüketilmesine razı değilim. İşsizlerin yalnızca bedenlerini yoksulluktan korumakla kalmamalı, aynı zamanda onların öz saygılarını, kendilerine güvenlerini, cesaretlerini ve kararlılıklarını da korumalıyız. Bu karar beni, Hükümetin şu anda yardım listelerinde bulunan yaklaşık beş milyon işsizle ilgili ne yapması gerektiği sorununa getiriyor.”

“Yapılan her iş yararlı olmalıdır; yalnızca bir gün ya da bir yıl için değil, yaşam koşullarında kalıcı bir iyileşme sağlaması ya da ulus için gelecekte yeni zenginlik yaratması anlamında yararlı.”

“Hükümetin görevi, uygulama ve teşvik etme görevidir. Bilge bir Hükümet, bireysel başarının en iyisinin elde edilebileceği fırsatı sağlamaya çalışırken, aynı zamanda bencil insan güdülerinden kaynaklanan bu tür engelleri, bu tür adaletsizlikleri ortadan kaldırmaya çalışır. Çeşitli Hükümet kurumlarımız altındaki ortak yaşamımız, yasalarımız ve temel Anayasamız, öncelikle bireyi korumak, onun haklarını gözetmek ve onun adil ilkelerini açıklığa kavuşturmak için var olur.”

“İlerlememizin ölçüsü, çok şeye sahip olanların bolluğuna daha fazlasını ekleyip eklemediğimiz değil; çok az şeye sahip olanlara yeterince sağlayıp sağlamadığımızdır.”

“Dünyanın ahlaki bilincinin, adaletsizliklerin ve haklı şikâyetlerin giderilmesinin önemini kabul etmesi gerektiği doğrudur; ancak aynı zamanda bu bilinç, antlaşmaların kutsallığına saygı göstermenin, başkalarının haklarına ve özgürlüklerine saygı duymanın ve uluslararası saldırı eylemlerine son vermenin temel zorunluluğu konusunda da uyandırılmalıdır.”

“Örneğin bu yeni nesil, aramızda yeniden baş gösteren o iğrenç toplu cinayet biçimine — linç yasasına — karşı vaazlarla yetinmiyor. Bunun cinayet olduğunu, "Öldürmeyeceksin" emrinin bile bile ve kesin bir ihlali olduğunu biliyoruz. Linç yasasına göz yuman yüksek mevkidekileri de alçak mevkidekileri de mazur görmüyoruz.”