“Büyük mülkiyetin bulunduğu yerde, büyük eşitsizlik vardır.”

Adam Smith bu sözüyle mülkiyet birikimi ile toplumsal eşitsizlik arasındaki doğrudan ilişkiye dikkat çeker. Ona göre büyük servetlerin ve mülklerin var olduğu bir toplumda, zengin ile yoksul arasındaki uçurum da doğal olarak derinleşir. Bu, yalnızca ekonomik bir olgu değil, aynı zamanda toplumsal ve siyasi sonuçları olan bir durumdur. Zenginliğin belirli ellerde toplanması, insanların yaşam koşullarını, fırsatlarını ve toplumsal konumlarını büyük ölçüde farklılaştırır.

Smith bu gözlemi, devletin ve hukuk düzeninin mülkiyet ilişkileriyle bağını tartışırken yapar. Onun düşüncesinde mülkiyet eşitsizliği, toplumsal düzenin korunması açısından önemli sorunlar doğurur. Mülk sahibi olanlar, sahip olduklarını korumak için yasal ve kurumsal korumaya ihtiyaç duyar; bu da devletin işlevlerinden biri hâline gelir. Ancak Smith, devletin bu koruma işlevinin her zaman tarafsız işlemediğinin de farkındadır.

Bu söz, Smith'in yalnızca serbest piyasa savunucusu olduğu yönündeki basitleştirilmiş imajına incelikli bir katkı sağlar. O, piyasanın refah yaratma gücünü savunmakla birlikte, kontrolsüz mülkiyet birikiminin toplumsal eşitsizliği ve gerilimleri artırabileceğini açıkça teslim eder. Günümüz gelir ve servet dağılımı tartışmalarında da bu söz, ekonomik eşitsizliğin kökenlerine dair erken bir gözlem olarak sıkça anılır.

Bu söz, Adam Smith'in "Ulusların Zenginliği" (1776) adlı eserinin beşinci kitabında, sivil yönetimin ve mülkiyetin korunması meselesinin ele alındığı bölümde yer alır. Smith burada mülkiyet eşitsizliğinin devlet ve hukuk düzeni üzerindeki etkilerini tartışır.