“Kamu, çok küçük bir masrafla, halkın neredeyse tamamının eğitimin en temel kısımlarını edinme zorunluluğunu kolaylaştırabilir, teşvik edebilir ve hatta bu zorunluluğu dayatabilir.”

Bu sözde Adam Smith, kamusal eğitimin pratik ve düşük maliyetli yollarla nasıl yaygınlaştırılabileceğini anlatır. Ona göre okuma, yazma ve temel hesap gibi en temel bilgi ve becerileri kazandırmak için devletin büyük bütçeler ayırması gerekmez. Küçük mahalle okulları açmak, öğretmen maaşlarını kısmen sübvanse etmek ya da belirli bir öğrenim düzeyini zorunlu kılmak gibi basit önlemler, toplumun neredeyse tamamının bu becerileri edinmesini sağlayabilir.

Smith'in 'dayatabilir' ifadesi dikkat çekicidir. O genellikle devlet müdahalesine mesafeli duran bir düşünür olarak bilinir; ancak burada, temel eğitimin toplumsal faydasının bireysel tercihe bırakılamayacak kadar önemli olduğunu düşünür. Ticari toplumda iş bölümünün sıradan emekçileri düşüncesizleştirici etkisi karşısında, devletin asgari bir eğitim düzeyini güvence altına alması haklı görülebilir. Bu, Smith'in yalnızca serbest piyasa savunucusu olarak değil, toplumun genel refahı için bazı kamusal yükümlülükleri kabul eden bir düşünür olarak da okunması gerektiğini gösterir.

Aynı bölümün devamında, yani 'Ulusların Zenginliği'nin Beşinci Kitap, Birinci Bölüm, Üçüncü Kısım, İkinci Madde'sinde yer alır. Smith burada devletin eğitim masraflarını nasıl karşılayabileceğini ve bu masrafların neden ağır bir yük oluşturmayacağını tartışır. Mahalle okulları ve küçük ölçekli kamusal destekler gibi dönemin İngiltere'sinde kısmen uygulanan ya da tartışılan yöntemleri değerlendirir. Amacı, temel eğitimin yaygınlaştırılmasının maliyetli olmaktan çok, toplum için uzun vadede kazançlı bir yatırım olduğunu göstermektir.