“Acı ödü, acı ilaçla temizliyorlar.”

Bu söz, Sofokles'in kayıp ya da günümüze parça halinde ulaşmış bir tragedyasından alınmıştır. Sözün özü, bir acının ya da hastalığın ancak ona benzer ve sert bir yolla iyileştirilebileceği düşüncesidir. Antik Yunan tıbbında ve düşüncesinde "benzer benzerle iyileşir" anlayışı yaygındı; burada "acı öd" (χολή) bedendeki öfke, kızgınlık ya da melankoliyle ilişkilendirilen bir salgıyı, "acı ilaç" ise tadı ya da etkisi sert olan bir tedaviyi ima eder.

Sözün trajik bağlamı düşünüldüğünde, insanın içindeki kızgınlık, acı ya da tutkuların ancak bir başka güçlü ve acı deneyimle dindirilebileceği anlatılmak istenir. Bu, hem tıbbi bir gözlem hem de ahlaki bir düşünce olarak okunabilir: Bazı ruhsal yaralar tatlı sözlerle değil, insanı sarsan acı bir tecrübeyle iyileşir.

Bugünün okuruna bu söz, zorlu duyguların bastırılmak yerine onlarla yüzleşerek, bazen de sert bir iç hesaplaşmayla aşılabileceğini hatırlatır. Acının kendisi, paradoksal biçimde, bir arınma aracı olabilir.

Sofokles'in hangi oyunundan alındığı kesin olarak bilinmeyen bu fragman, TrGF 854 numarasıyla kayıtlıdır ve kayıp ya da konumu belirsiz bir tragedyadan günümüze kalmıştır. Bu tür fragmanlar, antik yazarların Sofokles'ten yaptığı alıntılar yoluyla korunmuştur.