“Bazıları hastalıksız insanı över; bana göre ise yoksul birinin hastalıksız olması mümkün değildir, o hep hastadır.”

Bu fragmanda Sofokles, sağlık ve yoksulluk arasında sarsıcı bir bağ kurar. Kimileri için hastalıksız olmak başlı başına bir övgü nedenidir; ancak Sofokles'e göre yoksulluk, başlı başına sürekli bir hastalık hâlidir. Yoksul insan bedenen sağlıklı görünse bile, yoksulluğun verdiği dert, kaygı ve yoksunluk onu asla tam anlamıyla sağlıklı kılmaz.

Şair burada yoksulluğu yalnızca maddi bir eksiklik olarak değil, insanın bütün varlığını kuşatan bir rahatsızlık olarak tasvir eder. Yoksul kişi her gün aynı endişeyle uyanır; geçim derdi, gelecek korkusu ve toplumsal baskı, onun ruhunu ve bedenini sürekli kemirir. Bu yüzden 'hastalıksız yoksul' ifadesi Sofokles'e göre bir çelişkidir.

Söz, Antik Yunan'da toplumsal eşitsizliğin ve yoksulluğun insan hayatını nasıl kuşattığına dair güçlü bir tanıklıktır. Günümüzde de yoksulluğun sağlık üzerindeki yıkıcı etkisi, modern sosyal bilimlerin ve halk sağlığı araştırmalarının temel konularından biri olmaya devam etmektedir. Sofokles, bu gerçeği yüzyıllar öncesinden keskin bir dille ifade etmiştir.