“Bu adam, tıpkı çalışkan bir öküz gibi, iyi yemek yemeden çalışmaz.”

Bu söz, emek veren bir insanı çalışkan bir öküze benzetir. Öküzün iyi beslenmeden iş göremeyeceği gibi, çalışan insanın da verimli olabilmesi için önce karnının doyması gerekir. Bu, hayatta kalmanın ve üretkenliğin temel koşulu olan gıdaya işaret eder.

Antik Yunan toplumu büyük ölçüde tarıma dayanırdı ve öküz, tarlada insanın en önemli yardımcısıydı. Sofokles'in bu benzetmesi, dönemin gündelik yaşamından alınmış canlı bir imgedir. Çalışanın emeğinin karşılığını alması gerektiği, aksi takdirde işin yürümeyeceği gibi pratik bir gerçeği dile getirir.

Bugün de söz, emek ve karşılık arasındaki ilişkiyi hatırlatır. Çalışanın temel ihtiyaçlarının karşılanmaması, verimliliği ve yaşam kalitesini düşürür. Ayrıca bu ifade, insanın emeğinin koşullara bağlı olduğunu; aç ve yorgun bir kişiden tam verim beklenemeyeceğini söyleyen evrensel bir gözlemdir.