“Çünkü hayatı sözlerle değil, daha çok eylemlerle parlak kılmaya çalışırız.”

Bu söz, hayatın değerinin ve görkeminin konuşmaktan çok yapılan işlerle ölçüldüğünü vurgular. Sofokles, insanın niyetlerini ya da düşüncelerini dile getirmesinin tek başına yeterli olmadığını; asıl önemli olanın, o düşünceleri somut eylemlere dönüştürmek olduğunu söyler. Eski Yunan düşüncesinde "söz" ile "eylem" arasındaki bu karşıtlık sık işlenir. Sözler kolayca söylenebilir, ancak eylemler karakterin ve erdemin gerçek kanıtı sayılır.

Sofokles'in tragedyalarında kahramanlar çoğu zaman sözleriyle değil, verdikleri kararlar ve o kararların sonuçlarıyla yüzleşir. Bu yüzden bu dize, yalnızca bireysel ahlakı değil, aynı zamanda toplum içindeki sorumluluğu da hatırlatır. Bugünün okuruna ise şunu söyler: Bir insanın ya da bir topluluğun büyüklüğü, ürettiği söylemde değil, ortaya koyduğu somut işlerde aranmalıdır. İyi niyetli sözler, ardında eylem yoksa zamanla boş ve etkisiz kalır.

Sofokles'in 'Elektra' adlı tragedyasından alınmıştır. Koro, eylemlerin sözlerden daha belirleyici olduğunu ifade eder.