Ünlü söz
“Çünkü iyilik gördükten sonra iyilik etmeyi bilen kişi, her türlü servetten daha değerli bir dost olur.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
Antik Yunanca aslı
ὅστις γὰρ εὖ δρᾶν εὖ παθὼν ἐπίσταται, παντὸς γένοιτ᾿ ἂν κτήματος κρείσσων φίλος.
Ne anlatıyor?
Bu söz, gerçek dostluğun temelinde minnet ve karşılıklılık olduğunu ifade eder. İyilik görmüş birinin, gördüğü iyiliği unutmayıp başkalarına veya kendisine iyilik edene iyilikle karşılık vermesi, onu parayla, mülkle ölçülemeyecek kadar kıymetli bir dost yapar. "Her türlü servetten daha değerli" ifadesi, dostluğu maddi zenginliğin üzerinde bir değer olarak konumlandırır.
Antik Yunan toplumunda dostluk, karşılıklı borçluluk ve minnet duygusu üzerinden şekillenen ciddi bir ahlaki bağdı. Sofokles, bu dizede sadakati ve vefayı, zenginlikle kıyaslanamayacak bir insanlık erdemi olarak yüceltir. Bugünün okuru için de bu söz, güvenilir bir dostun maddi kazançlardan çok daha kalıcı ve anlamlı olduğunu hatırlatan evrensel bir mesaj taşır.
Hangi bağlamda söylendi?
Bu sözün hangi bağlamda ve ne zaman söylendiği güvenilir kaynaklarda belgelenmemiş; bu yüzden tahmin yürütmüyoruz.
Kaynak
- Eser: Philoctetes
- Künye: Lines 672–673 (tr. R. C. Jebb, 1890)
- Kaynak bağlantısı: https://en.wikiquote.org/wiki/Sophocles
- Özgün metin lisansı: CC BY-SA 4.0 — Wikiquote
Türkçe çeviri ve yorum 2W’nin özgün çalışmasıdır; yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır. Hata görürseniz bize bildirin.
Konular
İlgili sözler
“Böyle dostları yitirenler sevinir, onlara sahip olanlar ise kaçmak için dua eder.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Hiç kimse istemeden hata yaptığı için kötü değildir.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Ve ben, kralım, iyilik yaparken hata etmeyi, kötülükle kazanmaya tercih ederim.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Düşmanların armağanları armağan değildir ve yarar sağlamaz.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Çünkü iyilik her zaman iyilik doğurur; aldığı iyiliğin anısı silinip giden kişi ise artık soylu bir adam olamaz.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Sen ise sözlerime dikkatlice kulak ver; eğer fırsatı iyi değerlendirememişsem, düzelt.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)