“Ve ben, kralım, iyilik yaparken hata etmeyi, kötülükle kazanmaya tercih ederim.”

Bu söz, bir eylemin sonucundan çok niyetini ve ahlaki niteliğini ön plana çıkarır. Konuşan kişi, kazanmak uğruna ahlakdışı yollara başvurmaktansa, doğru olduğuna inandığı bir davranışta bulunup sonunda yanılmış olmayı göze alır. Burada “iyilik yaparken hata etmek” ifadesi, saf bir niyetle ama belki eksik bilgiyle yapılan bir eylemi; “kötülükle kazanmak” ise bilinçli bir şekilde haksızlık yaparak elde edilen başarıyı anlatır.

Sofokles'in tragedyalarında karakterler sıklıkla kişisel çıkar ile ahlaki doğruluk arasında bir seçim yapmak zorunda kalır. Bu söz de böyle bir gerilimi yansıtır: İnsan, sonuç ne olursa olsun, doğru bildiği yoldan ayrılmamalıdır. Bugünün okuru için de bu ifade, iş hayatından özel ilişkilere kadar birçok alanda "başarı ne pahasına olursa olsun mu?" sorusunu gündeme getirir. Kazanmanın, dürüstlükten daha değerli olmadığını savunan bir ahlak anlayışını dile getirir.