“kötü durumda olanlar için mevcut kötülükleri kısa bir süreliğine bile unutmak ne hoştur.”

Sofokles bu fragmanda, acı çeken insanların yaşadıkları sıkıntılardan geçici bir süreliğine de olsa uzaklaşabilmenin değerini dile getirir. Sözün özü, mutsuzluk ve ıstırap içindeki bir kişi için kısa süreli bir unutmanın, bir anlık bir ferahlamanın bile ne kadar büyük bir haz kaynağı olabileceğidir. Bu düşünce, Antik Yunan tragedya geleneğinin insanın acı karşısındaki kırılganlığına ve avuntuyu en küçük şeylerde aramasına duyduğu ilgiyi yansıtır.

Sözde geçen "kötü durumda olanlar" ifadesi yalnızca maddi sıkıntıyı değil, keder, hastalık, yas veya talihsizlik gibi her türlü acı hâlini kapsar. Sofokles, mutlak bir çözüm arayışı yerine insanın dayanma gücünü artıran küçük anlık rahatlamalara dikkat çeker. Bu bakış açısı, insanın acıyla baş etme yollarına dair evrensel bir gözlem olarak bugün de anlamlıdır.

Tragedya yazarının bu sözü, acının sürekliliği karşısında hafızadan ve andan gelen küçük bir kaçışın kıymetini vurgular. Böylece en ağır koşullar altında bile insan ruhunun bir nefes alma arzusunun ne kadar güçlü olduğu anlatılır.

Sofokles'in günümüze tam metni ulaşmayan oyunlarından alınan bu fragman, Trajik Yunan Şairlerinin Fragmanları (TrGF) derlemesinde 409 numarayla kayıtlıdır. Sözün hangi oyuna ait olduğu ve hangi karakter tarafından söylendiği kesin olarak bilinmemektedir.