“'Öcümüz alınmadan öleceğiz,' dedi, 'ama ölelim yine de; böyle, böyle gölgelerin arasına inmek hoştur.'”

Bu sözde Dido'nun kız kardeşi Anna'ya hitap ettiği görülür. Kraliçe, Aeneas'ın ihaneti ve terk edişi karşısında öcünün alınamayacağını bilmesine rağmen ölümü seçer. 'Öcümüz alınmadan' ifadesi, yaşadığı haksızlığın ve onurunun kırılmasının yarattığı derin acıyı ortaya koyar. Dido, intikam imkânı olmasa bile yaşamın anlamını yitirdiğini ve gölgeler diyarına, yani ölüler dünyasına geçişin kendisi için bir kurtuluş olduğunu dile getirir.

Dido'nun sözü, insanın onur ve aşk gibi değerler uğruna kendini feda edişinin trajik bir örneğidir. Antik dönem düşüncesinde intikam ve kişisel onur yaşamla eş değer ölçüde önemlidir; Dido için bu değerlerden yoksun kalan bir yaşam katlanılmaz hale gelmiştir. Söz aynı zamanda derin bir çaresizliği ve kırgınlığı yansıtır: Bazen insan, uğradığı haksızlık karşısında mücadele gücünü yitirse de kendi sonunu seçmeyi bir tür özgürlük olarak görebilir.

Vergilius'un Aeneas destanının dördüncü kitabında, Dido Aeneas'ın kentten ayrılmasının ardından intihar etmeye karar verir ve kız kardeşi Anna'ya son sözlerini söyler. Bu dizeler, Dido'nun ölüme gidişini kabullenişini ve içinde taşıdığı acıyı yansıtır.