“Öncelikle çok önemli bir husustur: Pisagor, en azından yaklaşık iki bin beş yüz yıl önce ve bizim çok yakın zamanda benimsediğimiz milattan önceki takvimden yedi yüz yıldan fazla bir süre önce, geometri öğrenmek için Sisam'dan Ganj'a gitti. Oysa Pisagor, brahmanların bilimindeki şöhret Avrupa'da aşama aşama çok önceden yerleşmiş olmasaydı ve birçok gezgin yolu çoktan öğretmiş olmasaydı, böylesine tuhaf bir yolculuğa kesinlikle çıkmazdı.”

Voltaire bu sözünde, antik Yunan düşünürü Pisagor'un geometri öğrenmek amacıyla Hindistan'a yaptığı varsayılan yolculuğu ele alır. Ona göre böyle bir yolculuğun gerçekleşmesi, Hindistan'daki brahmanların bilgi birikiminin Avrupa'da zaten tanındığını gösterir. Pisagor'un Sisam Adası'ndan Ganj kıyılarına gitmesi, yalnızca bireysel bir merakın değil, o dönemde Doğu bilgeliğine duyulan yaygın saygının işaretidir.

Voltaire burada Avrupa merkezli düşünceyi sorgular ve bilimin kökenlerine ilişkin alışılmış anlatının dışına çıkar. Ona göre felsefe ve bilim, yalnızca Yunan dünyasında doğmamıştır; Hindistan gibi eski uygarlıklar, bu bilginin önemli kaynaklarındandır. Pisagor örneği üzerinden, bilginin farklı kültürler arasında nasıl dolaştığını ve aktarıldığını vurgular.

Aynı zamanda bu söz, kültürler arası etkileşimin tarih boyunca ne kadar belirleyici olduğunu gösterir. Voltaire, bir düşünürün ancak kendisinden önce kurulmuş bir bilgi ağı ve tanınmış bir gelenek varsa bu denli uzak bir yolculuğa yönelebileceğini belirterek, bilginin birikimsel ve toplumsal niteliğine dikkat çeker.

Bu söz, Voltaire'in 1773-1776 yılları arasında yayımlanan Fragments historiques sur l'Inde adlı eserinden alınmıştır. Eserde Voltaire, Hindistan'ın bilim, felsefe ve kültür tarihindeki rolünü ele alır ve eski Yunan düşüncesinin Hindistan'dan etkilenmiş olabileceğini savunur. Kaynakta belirtildiği üzere bu satırlar, Salil Gewali'nin Great Minds on India adlı antolojisinde de alıntılanmıştır.