“Bil ki sevgili dostum, hiçbir mesafe kaygılı âşıkları uzun süre ayıramaz ve eski çağların harikaları bu çağda yeniden canlanabilir — Ama ne yazık! Kutsal kitapta kaydedilen bunca harika arasında, genç bir kadının gerçek bir eğilimle yaşlı bir adamı tercih ettiğine dair hiçbir örnek gösterilemeyeceğini fark etmeyecek misin? Bu bana öylesine aykırı ki, korkarım bu ödül için seninle yarışamayacağım — yine de, bana verdiğin cesaretle, böylesine paha biçilmez bir mücevher için müsabakaya gireceğim.”

Washington bu satırlarda iki konuyu iç içe geçirir: Sevginin mesafe tanımadığı düşüncesi ile yaş farkının aşk üzerindeki etkisi. İlk cümlede, gerçek sevginin fiziksel uzaklığı aşabileceğini söylerken samimi bir duygu dile getirir. Ancak hemen ardından mizahi bir tonla, kutsal metinlerde bile genç bir kadının kendi isteğiyle yaşlı bir erkeği seçtiğine dair örnek bulunamayacağını belirtir. Burada Washington, kendisini yaşlı adam konumuna koyarak alaycı bir özeleştiri yapar.

"Paha biçilmez mücevher" ifadesi büyük olasılıkla Lafayette'in genç eşi Adrienne'i ya da başka bir genç kadını ima eder; şaka yollu bir rekabet, nezaket çerçevesinde kurulmuş bir latife söz konusudur. Mektubun dili, dönemin aristokratik yazışma üslubuna uygun olarak süslü ve dolaylıdır.

Bu sözler, Washington'un resmî ve mesafeli kamusal imajının ardındaki insani yüzünü gösterir. Yakın dostu Lafayette ile şakalaşabilen, kendi yaşını hicvedebilen, duygusal konuları hem ciddiyetle hem mizahla ele alabilen bir kişilik ortaya koyar. Bugünün okuruna, tarihsel figürlerin de gündelik duygular, kıskançlıklar ve nezaket oyunları içinde yaşadığını hatırlatır.

Mektup, Washington'un genç Fransız dostu Lafayette'e 30 Eylül 1779'da yazdığı bir yazışmanın parçasıdır. Amerikan Bağımsızlık Savaşı sürerken Washington, Lafayette ile hem askerî hem kişisel bağ kurmuştu.